Tag Archives: sjaak verweij

Portogruaro

Portogruaro mag eigenlijk best wel een verborgen juweeltje genoemd worden. Het historische centrum is gesticht in 1140 op de ruïnes van een voormalige Romeinse stad. Een wandeling langs de vele herenhuizen, de kathedraal met scheve toren en de watermolens midden in het stadscentrum is zeker de moeite waard.

Laat jij ook wel eens een windje?

Ik heb er lang over nagedacht om over dit onderwerp te schrijven, en iedere keer als ik aan het mijmeren was over het wel of niet, verscheen er een brede glimlach op mijn gezicht. Bij het verzinnen van het verhaal, vaak als ik ’s nachts wakker lig, moest ik zelfs schudden van het lachen zodat Sjaak wakker werd. “Waarom lach je zo”, vroeg hij. Als ik dan aangaf waarom, gaf hij steeds als antwoord dat ik het gewoon moest doen.

il Tagliamento, de rivier die achter ons huis stroomt

De Tagliamento is een vlechtende rivier van 178 km lang en stroomt door de regio’s Friuli Venezia Giulia en de Veneto in noordoost Italië. De rivier stroomt vanuit de Alpen naar de Adriatische Zee (golf van Venetië). De bron van de rivier ligt op een hoogte van 1.195 meter, in de provincie Belluno, nabij de Mauria-pas (Passo della Mauria). De rivier markeert de grens tussen de provincies Udine en Pordenone en tussen Pordenone en Venetië. In de bergen is de

Ken je kerncompetenties

Als je werk je hobby is Weer een jaar voorbijgevlogen, zoals vele voorbije jaren. 2015 zit er ook weer op! Voor mijn gevoel is het jaar pas net begonnen en wederom mag ik stellen dat ik tijd tekort ben gekomen om alles te doen, of nieuwe dingen uit te proberen, bijvoorbeeld een nieuwe groep geïnteresseerden bij SAM te betrekken zoals stagiaires / studenten van P&O opleidingen. “Kwestie van plannen”, hoor ik je denken! Zit wat in, echter ik vind het

‘Hasta la vista’ of ‘Viva la vida?’ Kies zelf maar!

Het komt geregeld voor dat mensen zich niet kunnen verlossen van een of ander vervelende last dat op hun schouders rust, ze krijgen het juk niet van zich afgezet. Ze missen de wil om te veranderen, ze houden alles tegen om het pad naar eigen geluk en welzijn maar niet te volgen. Ze blijven liever in een hevige bui van zelfmedelijden zitten dan gelukkig te worden. Jammer, maar val er anderen niet mee lastig.

Wie schrijft, blijft

Als kind al schreef ik graag verhalen. Gedurende heel wat jaren als tiener en twintiger hield ik dagboeken bij. Na een stilteperiode van 10 jaar ben ik in mijn veertigste gestart met mijn memoires en nu – in mijn vijftiger jaren – start ik mijn hobby weer op om te schrijven.

Beter een goede buur dan een verre vriend

Die uitspraak schoot even door mij heen toen wij, Sjaak en ik, genomineerd werden voor de eretitel ‘Beste Buur’ 2014. We zitten geregeld in het buitenland en werken naarstig aan SAM International, een internationale tak van het Nederlandse werkgeversnetwerk SAM (samenwerken). Naast deze werkzaamheden die we o.a. vanuit ItaBIZZ en het informatieve digi magazine ‘il Tramonto’ doen, besteden we wekelijks vele uren aan onze leefomgeving. Zowel die in Bella Italia als die in Eindhoven. Werken en leven vanuit twee bases