Gearresteerd vanwege een kiekje

aya sofia_il tramonto_0186bIk was uitgenodigd door een organisatie van wijnproducenten te Istanboel om foto’s te komen maken van een event met TV en internationale pers erbij. Zij waren via de foto’s die ik van de il Tramonto Gondola Award had gemaakt op mij gekomen. Gaaf toch!

Een reden om trots en blij te zijn, dus samen met Sjaak op Marco Polo te Venetië opgestapt om naar deze prachtige stad met de van oorsprong plompe en toch elegante katholieke Aya Sofia te vliegen. We hadden een leuk hotelletje in het oude deel van de stad.

Na aankomst hebben we meteen een site-seeing gehouden waarna we terug naar de hotelmoskee kamer gingen om ons even op te frissen voordat het evenement aanving. Om zeker te zijn van een zitplaats en om me voor te bereiden hoe ik het beste foto’s kon maken, ging is voor. Sjaak zou nakomen. Tot mijn verbazing vond het evenement plaats in een grote sporthal met meer dan twintigduizend bezoekers.

Oeps, dat is slikken. Dit is het serieuze werk. Het gehele stadium stond vol met biertafels en banken. Zoals bij een echt Münchner Oktoberfest. En je raadt het al, ik was toch al te laat en het zag er zwart van de mensen. Ik vond alleen nog plaats in een van de achterste rijen. Niet getreurd, ik werd toch opgemerkt door een mevrouw van de organisatie die mij verwonderd zag kijken. Ze knikte dat ze meteen een glas prosecco voor mij zou halen terwijl een andere mevrouw mij een istanbulplastic bekertje met een soort mangosapje voorzette en ik van haar bonnetjes kreeg om straks weer de oversteek te maken over de Bosporus. Bovendien nog wat consumptiebonnen om die avond op het Turkse ‘Bierfest’ wat te drinken en te eten.

Terwijl de eerste mevrouw met een dienblad vol glazen prosecco terugkeerde stootte de andere mevrouw per ongeluk mijn plastic bekertje om waardoor het verrukkelijke gele sap over de houten tafel naar een boom die raar genoeg boven op de tafel groeide, omringd met vlijtige liesjes, stroomde. Snel redde ik het laatste bodempje ‘sapje’ en kon in een laatste slok nog net ervan genieten.

We moesten er allemaal om lachen. Reden om deze beide dames van de organisatie op de foto te zetten, hetgeen ze absoluut niet wilden. Okay, dat respecteer ik. En terwijl de prosecco voor mij werd neergezet begon het event. De opening werd verricht door Dilma istanbul bij tramontoRousseff, de presidente van Brazilië. Tot grote verrassing liep zij van het grote podium af, helemaal door het middenpad naar de achterkant en stopte precies achter Sjaak, die ineens naast mij zat.

“What a big surprise. Let me take a few pictures first”, riep ik haar enthousiast toe! ” Dus ik zette de camera aan mijn oog waarop ze meteen een lang gezicht trok en aangaf dat ze dat niet wilde. “Bitte nicht, ich bin nicht hübsch und werde das nie sein, auch nicht auf deinen Bilder“, zei ze met de stem van Angela Merkel.

blauwe moskee

de blauwe moskee

“Kom op, jullie hebben mij toch geroepen om foto’s te maken zodat jullie internationale publiciteit kunnen maken voor dit prachtige evenement! Dit kan toch niet! Bovendien ben je wel mooi en je draagt een prachtig bord!” Ze ging overstag en begon te poseren. Dus ik schieten, inzoomend en uitzoomend. Terwijl zij zich omdraaide om een andere pose in te nemen, had ze ineens andere kleren aan. Hoe deed ze dat? Prachtige bonte kleuren, het was kunst. En weer draaide zij zich en weer veranderde het design van haar kleding. Het publiek was laaiend en ging uit het dak. Er was iemand uit het publiek die riep “nu denkt ze dat ze helemaal naakt staat!” “En wat zou dat, ze is helemaal in haar element en voelt zich senang, laat haar denken dat ze naakt is, ze is zichzelf en dat is het enige wat telt!” Gaf ik hem vol overtuiging terug.

Toen gebeurde het. Er stonden prompt allemaal grote donkere mannen met gedeeltelijke camouflagepakken om haar heen met lange haren en met ongeschoren gezichten. Mannen met een zuid Europees uiterlijk, onbetrouwbaar, dreigend, ja zelfs een gemene blik in de ogen. Ze schermden haar af van mijn camera en kwamen boos naar mij toe. “Je hebt haar te schande gezet en naakt gefotografeerd!”, riep de aanvoerder en tevens de meest boosaardige die best veel leek op Donald Trump, alleen was het nekmatje bij deze zelfs nog langer.

istanboel_aja sofia_ad smets_0181

Aya Sofia

Wat was dat nou! Ik stond perplex, dit was mijn opdracht. Mooie foto’s schieten om anderen ervan te kunnen laten meegenieten. Van het evenement, van dit geweldige en ook wel unieke moment. Twee van die brute beren kwamen naar me toe en namen mijn camera af. ‘Donald’ droeg een van de anderen op om de politie te gaan halen. Ik was echt helemaal flabbergasted. Uiteindelijk wist ik de camera terug te pakken, controleerde het apparaat en zag dat er allemaal blote vrouwen op het geheugenkaartje stonden. Hoe kan dat nou? En terwijl ik hiermee bezig was en daarbij omlaag keek, zag ik tussen de banken en tafels onkruid staan. Automatisch en geheel te goeder trouw bukte ik me om die lelijke plukjes even uit te trekken. Als gevolg daarvan brak de hel los, men dacht dat ik wilde vluchten. Een hele consternatie volgde …………………. waarop ik wakker werd.

Als de nachtegaal alleen overblijft
Jeetje, wat had ik het warm! Snel het zomerdekbed afgegooid en alleen onder een laken gaan liggen. Het raam stond wijd open. Een fijn moment uitgekozen om wakker te worden, zo rond half zes in de ochtend als de vogels hun waardering uitdrukken voor het nieuwe ochtendgloren. Het concert duurt ongeveer vijftien minuten en dan gaat alleen de nachtegaal fervent door.

Wat een droom, net geen nachtmerrie maar het kwam wel in de buurt en dat na een leuke en lekkere avond met pizza en mosselen. Ik was zó wakker dat ik begon na te denken hoe zo’n rare droom toch kon ontstaan. Zo’n flauwekul bij elkaar. Ik begon met de analyse die uiteindelijk duurde tot half acht, een tijd dat je eigenlijk opstaat en ik met het echte slapen begon.

IMG_5610

Fabiola Tilatti van Azienda Paolo Ferrin met een rose bubbel, hun Plebis Rosae

Het aspect van fotograferen is erg duidelijk. Het gehele weekend heb ik op verzoek van mensen kiekjes geschoten. De zaterdagavond op verzoek van Fabiola Tilatti, directeur van wijnboer Ferrin, en wel bij de opening van een vernissage van twee TV sterren uit Oostenrijk. De zondag op verzoek van vrienden van ons uit Ariis die daar een erg leuke bar (Kyrie Eleison is als kerkje ingericht waarbij je met een wijntje de biechtstoel in kunt) exploiteren. Ik vind het leuk om te doen hetgeen wel betekent dat ik tot ’s nachts met de laptop in bed zit om de massa’s foto’s te selecteren en te bewerken.

Dat er biertafels om de hoek komen kijken begreep ik ook nog. Italianen gebruiken deze banken en tafels bij alle partijtjes. Zo ook dit weekend. Daar kwam nog eens bij dat we de zaterdag tevens geregeld Duits hebben gesproken. Vreemd dat ik Dilma zag en Angela hoorde….

Onze ‘dames’ en ‘heren’ wereldleiders

geitenneuker

Dank aan Ruben L. Oppenheimer die mij toestemming gaf om zijn plaatje te gebruiken

Ik roep al jaren dat de wereldleiders door vrouwen vervangen moeten worden om de corruptie tegen te gaan. Dilma is het levende bewijs voor mijn uitgangspunt. Dat ik Angela hoorde heeft zeker te maken met het feit dat ik het gehele weekend het nummer van Erdowie, Erdowo, Erdogan geneuried heb. Toen ik via de blog van een vroegere politieke maat, Monique Ceulemans, de grappige foto van Ruben L. Oppenheimer zag met daarop Angela die een bord van een geit draagt, zal de link met Turkije zijn ontstaan. Het bevreemdde mij echter, neen, beter kan ik zeggen, het stoorde mij dat ik de Aya Sofia erbij haalde. Ik heb mij laten zeggen dat Aya Sofia staat voor ‘heilige wijsheid’. Laat ik die wijsheid toch echt niet achter de Turkse premier aantreffen. Een persoon die net als veel van zijn collega’s (denk aan Poetin die 70 miljard vermogen schijnt te hebben) naar mijn idee toch echt het verkeerde voorbeeld aan het volk laat zien. Okay, dat 70 jaar geleden een pastoor in Nederland werd veroordeeld omdat hij Hitler als ‘boef’ betitelde, dat kan ik mij in die tijd nog wel voorstellen, toch? Maar om nu te vallen over de betiteling geitenneuker in een satirisch programma, gaat mij anno 2016 toch echt te ver om dan het wetsartikel over ‘majesteitsschennis’ uit de ouwe doos te trekken.

ad smets_5476

Samen met Consuelo Bevilacqua vóór de biechtstoel

Bovendien, een moderne premier in een echte democratie laat ‘zich’ geen paleis bouwen met 1000 kamers. Net zo min als Poetin die maar liefst 43 paleizen schijnt te hebben waaronder er een aan de zwarte zee dat maar liefst 1 miljard euro heeft gekost. Als je dat kunt, dan ben je majesteitelijk, althans denkt hij en zijn even foute ‘heren’.

Laat ik er toch een geheel andere mening op nahouden, zeg!

Dat de aanvoerder gelukkig slechts leek op Donald, zal zeker de oorzaak zijn geweest dat ik net op tijd wakker werd voordat het een nachtmerrie werd. Vreselijk wat een flutvolk dat denkt wereldleider te mogen worden.

Kom ik op het feit dat die boom midden op tafel groeide. Toevallig zag ik op zaterdag in een dorpje waar we doorheen reden een straat waarbij rondom één boom vlijtige liesjes gepoot waren. Nooit eerder in Italië gezien, wel in Nederland bij onze vriendin Mariëlle Grönefeld, die alle gemeentebomen rond haar huis op deze wijze versiert en daarvoor de Generalenbuurt Award heeft ontvangen.

En dan nog natuurlijk de blote tieten. Ik hoor het onze vriend Louk Fleskens al denken. Net voordat ik op zaterdag naar buiten wilde gaan om de parkeerplaatsen van ons gastenhuis Villa Greta van onkruid te ontdoen, skypte hij en vertelde enthousiast en met waardering over een prachtige tentoonstelling, Abandoned Beaty, op Art Eindhoven in het Klokgebouw op Strijp-S. Het bleken prachtige foto’s van Wil Crooymans uit Nuenen te zijn maar wel met blote dames. Mensen, geweldige foto’s, kijk maar eens op zijn website.

Eindig ik met de uitleg van mannen met een boefachtig uiterlijk. Het zou zo maar eens kunnen dat het de Italiaanse mannen zijn die we tijdens de vernissage op zondag zagen. Veel Italianen scheren zich niet of slechts één keer in de week. En dan heb ik het nog niet eens over artistieke mannen. Lange haren en lelijke baarden zijn jammer genoeg nog steeds ‘in’ in Italië dus een associatie met de boosaardigheden van IS gekken en andere geloofsgestoorden is dan in een droom makkelijk gemaakt waarmee de link gelegd is naar het gemene van de betrokken droommannen.

IMG_5748

Bruno uit Ariis

Dat ze gedeeltelijk in camouflagepakken gekleed waren is de schuld van de brave Bruno. Bruno is een zwakbegaafde, muzikale jongen van in de veertig die in Ariis liefdevol door zijn moeder wordt opgevoed. Bruno vindt het helemaal te gek dat hij af en toe een slokje wijn (aangelengd met water) mag drinken en dat hij naast twee oorringen ook mee mag doen met de in Italië heersende modegrill om camouflagekleding te dragen. Het liefst wil hij ook een piercing door zijn lip. Ik hoop dat hij dat niet doet om zijn tandglazuur niet te veel aan te tasten.

Eindig ik deze analyse met te verklaren dat wij in Nederland bij de Turkse Yasar supermarkt maar liefst drie mango’s hebben gekocht voor één euro en die begonnen bijna te rotten dus hebben wij zaterdag in de middag, na het tuinieren, in plaats van een prosecco, alle drie de mango’s ‘opgeslurpt’. En zondag heeft een van de vrouwelijke kunstenaars, die iets te diep in het glaasje had gekeken, een prachtige flûte kapot laten vallen in het Barretje Kyrie Eleison te Ariis (het dorpje van het ware verhaal van Romeo & Juliëtte).

En zo vallen alle puzzelstukjes uiteindelijk op z’n plaats en vormden een droom van de film die mij onverdiend beroofde van broodnodige nachtrust. Amen!

foto ad smets_villa otellio_arris_il tramonto

Samen met de burgemeester en wethouder van Rivignano vóór Villa Otelio van de familie Savorgnan. Giuletta heeft op het rechter balkon gestaan en met haar Romeo de liefdesscene uitgesproken.

 

3 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *