Laat jij ook wel eens een windje?

ad smets_9388Ik heb er lang over nagedacht om over dit onderwerp te schrijven, en iedere keer als ik aan het mijmeren was over het wel of niet, verscheen er een brede glimlach op mijn gezicht. Bij het verzinnen van het verhaal, vaak als ik ’s nachts wakker lig, moest ik zelfs schudden van het lachen zodat Sjaak wakker werd. “Waarom lach je zo”, vroeg hij. Als ik dan aangaf waarom, gaf hij steeds als antwoord dat ik het gewoon moest doen.

Reden eigenlijk was een onderzoek over hoeveel windjes een Nederlander gemiddeld per dag laat. Ik geloof dat ik het via nu.nl heb gelezen: 14!

Wikipedia spreekt overigens over 12 tot 25 poepjes / scheetjes per dag. Dat onderzoek in combinatie met het eten wat wij in een bepaalde week op tafel hebben gezet, maakte dat het onderwerp kwam opborrelen en voor mij werkelijk begon te leven. Toen ik van de week ook nog eens een Duitse reportage – naar aanleiding van een onderzoek in Duitsland – zag, was de kogel door de kerk.

Laat ik starten met de melding dat wij een vergadering bij ons thuis hadden van alle

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij gebrek aan foto’s van de gememoreerde gerechten, een foto van ‘wolle bonen’, die het ook goed doen!

redactieleden van het SAM Magazine. Te druk om uitgebreid een buffetje klaar te maken, opperde ik om een simpele chili con carne klaar te maken. Natuurlijk maak je die de dag tevoren al klaar omdat dit gerecht op de tweede dag veel lekkerder is, de smaken zijn dan helemaal ingetrokken. Uit gemakzucht aten wij het de dag van bereiding wel al. En op de tweede dag hebben wij ons er eveneens flink aan te goed gedaan.

Op dag drie hadden wij een bestuursvergadering thuis van de buurtstichting die wij hebben opgericht om onze Generalenbuurt (hier vonden in 2014 de meeste inbraken van Nederland plaats) te redden van nog groter onheil. Vanwege onze enorme werkdruk ook nu het overleg tijdens het avondeten, zodat we de avond nog konden doorwerken. Zuurkoolschotel met een gehaktsaus, vol sjalotjes en flink wat knoflook.

Zonder verder te gaan met het verhalen van alle verrukkelijke en simpele gerechten kan ik wel aangeven dat we die week gezond hebben gegeten. Met als gevolg?

Juist ja, wind!
Een interessant thema, de meeste mensen kunnen zelfs lachen om een scheet! Tussen Sjaak en mij ontstond de discussie of het eigenlijk wel normaal is om windjes te laten. “Ik liet voordat ik jou kende nooit windjes”, zei hij tegen mij.

Pappa & Moeke

Pappa & Moeke

“Nou, ik wel”! “En mijn vader kon het ook erg goed!” Mijn moeder en vader kaartten vroeger iedere zaterdagavond met hun beste vrienden, Ems en Paddy. Ze woonden slechts 500 meter verderop, op de Gebroeklaan te Maasniel, dus gingen ze er altijd te voet heen. Het is echt een keer gebeurd – ik kan het weten want ik was erbij – dat hij op de terugweg naar huis bij iedere pas een windje kon laten. “Och Wiel, sjeij-oet”, zei mijn moeder bij de eerste passen best wel wat geïrriteerd (In het Nederlands: “Och Wiel, hou toch op!”). Maar hij kon niet anders, hij zat echt vol met lucht. “Ik heb me de hele avond netjes ingehouden, ik kan niet anders, ik ontplof!”

Dus bij iedere tred een scheet, want die eretitel mochten die poepjes best wel toebedeeld krijgen. Tegen de tijd dat ze ter hoogte van het huis van onze bevriende familie Bemelmans kwamen, kon mijn moeder niet meer van het lachen. “Waat höb ich toch ein verke getrouwd” riep ze al bulderend (wat heb ik toch voor een varken getrouwd!).

Of het erfelijk belast is?
Ik weet het niet. Al mijn zusters, neven en nichten kunnen het erg goed. Ze zullen dit zeker met schaamrood lezen en wellicht ontkennen. Laat ik gewoon openlijk zijn en zeggen dat ze er allemaal heel ERG GOED in zijn!

Zo, het hoge woord is eruit: Pppprrrrrttttt !
Natuurlijk hebben mijn zusters de kunst van mijn moeder afgekeken. Ze laten ze alleen maar als ze buikpijn hebben. Een vrouwelijke aangelegenheid als excuus. Hoewel ze over de maandelijkse hinder heen gegroeid zijn, zijn de vaak onhoorbare maar zeer gemene zo niet gevaarlijke poepjes in volle glorie gebleven.

Beste lezer, geloof me, ik kom uit een hele nette familie. Echt waar, mijn vader was jurist. Nota bene bij het honorabele bolwerk LLTB (Limburgse Land- en Tuinbouw Bond), de bond die door mijn moeder werd aangeduid als ‘Lekker Lullen Tegen Boeren’. Of het door zijn contacten kwam dat hij ongedwongen en openlijk op deze wijze met de luchtdruk in zijn buik omging? Hij had veel op met boeren, maar boertjes laten kon hij niet. Dat laatste heb ik overigens ook van hem geërfd.

Een ander familielid, ik spreek nu echt van heel lang geleden, de dertiger jaren van de vorige eeuw, was locoburgemeester van Roermond. Hij had het gebruik dat als er een lichte druk in zijn buik ontstond om volmondig en hardop te zeggen: “sjtop, efkes achteroet!” En dan liet hij hem lekker gaan! Keihard! In jacquet en als upper-tenner gekleed met de ambtsketenen van ‘Remunj’. Zie je dit Eberhard van der Laan al doen?

adje_132

Arie Thijssen en ik zit op zijn schoot

Mijn peetoom, Arie Thijssen, een heerlijke man met – net als zijn broers- geregeld veel humor, was in die tijd ook een man van aanzien. Een middenstander die een drogisterij had op De Kapel (prachtige wijk in Roermond). Als hij bij ons op bezoek was, zei hij altijd: “trek ins aan miene vinger” (trek eens aan mijn vinger) en stak zijn hand uit. Als goed opgevoed en immer gehoorzamend kind trok ik natuurlijk aan een van de vingers, waarna hij vervolgens een enorme wind liet! “Bah, viezerik!” Ik was er weer ingetrapt. En iedereen schateren, ik incluis.

Terug naar het onderzoek
Nederlanders laten gemiddeld per persoon dus 14 windjes. Volgens Wikipedia tussen de 12 en 25. Los van het feit of het nu 12, 14 of 25 zijn, windjes leiden regelmatig tot discussie tussen Sjaak en mij.

Hij liet er vóór de relatie met mij nooit een! Ha, ha, een lachertje. “Iedereen laat windjes, zelfs de koningin!” Doelend natuurlijk op onze eigen Beatrix.

Het geheim van het paleis
Voortbordurend op dit onderwerp kregen wij nota bene het ‘geheim van Noordeinde’ blootgelegd.

“Nou even serieus, stel je voor dat mijn moeder de Koningin was.” Zo begon ik het brainstormmoment. Neem bijvoorbeeld Prinsjesdag. De dag tevoren heeft zij een verrukkelijk buffet gehad met alle ambassadeurs in het Koninklijk Paleis te Amsterdam. Ze heeft zich tegoed gedaan aan de verse haring met uitjes. “Happe Hoogheid”, riep er nog eentje toe! Ik was er als kroonprins niet blij om en zag de bui al hangen.

Dan moet ze op Prinsjesdag ook nog eens vroeg opstaan om de haren in de juiste stand te buigen en je voelt het al: “ik moet maar ik kan nog niet!”

Ieder mens heeft bekendheid met dit ochtendritueel. Je moet weg en je kunt niet terwijl je op andere dagen maar de ogen hoeft te openen en je weet niet hoe snel je op de badkamer moet komen!

Het enige wat je nu voelt is een vervelende winderigheid. Zoals mijn moeder pleegde te noemen: “het roosje van de stront.

Zo ook met mijn moeder de koningin. Er wordt samen met de hofdames al rekening gehouden met deze omstandigheid en zeggen al tegen mammie: “we dragen natuurlijk weer een lange jurk!” En een stevige stof, bijvoorbeeld matelassé brokaat, zodat het windje de jurk niet doet opwaaien. Dit laatste denken ze wijselijk!

“En mammie, gaat het vandaag?”, vraag ik haar lief. Uit eigen belang want ik zit dadelijk als kroonprins bij haar in de gouden koets. “Zoon lief, het houdt niet over!” Ik heb voldoende ervaring in deze situaties en weet dat ik maatregelen moet nemen. Mijn man moet een zwaardere parfum opspuiten of ik neem zelf een koninklijke en sjieke geur, de aangenaam aanwezige Neroli Portofino van Tom Ford. “Goede raad vooral niet in de wind slaan, dus flink opspuiten op de polsen!”, geef ik Sjaak meer dan vluchtig mee.

De deuren van het paleis gaan open en moeder schrijdt statig naar buiten, een gepaste glimlach op haar gezicht. Een licht buiging voor de vlag en hupsakee, Prrrttt!

Geen weg terug! Alle camera’s op je gericht. Doorgaan, dus de trapjes van de Gouden Koets op en prrrttt, prrrttt als gevolg van die trapjes. Ik zit daar met mijn man en met mimiek roepend: “Moekeeeee!!!” De lakeien geven geen krimp, zien niets en horen niets, een code die er helemaal in zit!

poepje_7595

Het raampje van de Gouden koets staat open

Het is Prinsjesdag, dus zwaaien!!
De dampen blijven nog even onder de zware stof hangen maar ook voor ons als rijgenoten is er geen ontkomen aan, de neuzen moeten het ontgelden. De raampjes staan altijd wat open, nu weet je waarom. “Lieverd, zwaaien op volle kracht, de polsen lekker losjes laten wapperen zodat het parfum z’n werk kan doen”! “Getver, die dampen moeten er echt snel uit,” aldus mijn vertwijfelde Sjaak, die – gezien zijn verve in zwaaien – zo maar een Zuid-Amerikaan had kunnen zijn!

 

Alle gekheid op een stokje, je moet wel weten uit welke hoek de wind waait!
Ik ben een paar keer van dichtbij getuige geweest van het prachtige Nederlandse schouwspel op Prinsjesdag. Ik heb de raampjes van de fantastische gouden koets open zien staan maar ik heb nooit iets geroken. Toen ik een keer op 1 meter afstand van onze verrukkelijke Bea stond – tijdens de opening van een onderzoeksinstituut in Wageningen – heb ik aan haar geroken om haar parfum te ontrafelen, echter ook dat heb ik niet kunnen waarnemen. Zo perfect als zij is en zó professioneel: weet dat je niet met Bea kunt sollen. Dus met alle respect voor onze geweldige oud-koningin, blijft dit verhaal tot het land der fabelen behoren. Of er met een koning een frisse wind door het paleis gaat waaien zullen we nimmer weten te achterhalen. Laat het hem en zijn gehele familie vooral voor de wind gaan!

poepje_7609

We oefenen alvast voor volgend jaar!

Wanneer gaat de wind liggen?
Feiten liggen er volgens het onderzoek. Toevallig hebben ze er in Duitsland afgelopen week ook onderzoek naar gedaan. Of het kwam vanwege het recente voetbaldebacle met Frankrijk? De Duitsers laten er gemiddeld 10 per dag. Persoonlijk denk ik dat er een ernstige fout in de telling is gemaakt. We kennen diverse Duitsers en mogen dan ook met stelligheid – op basis van ons empirisch onderzoek waar we onvrijwillig aan werden blootgesteld – melden dat deze uitkomst NIET deugt. De opgegeven uitstoot is ver afwijkend van de werkelijkheid. De gemiddelde uitstoot moet zelfs significant hoger liggen. We behoeven maar één woord om je van ónze waarheid te overtuigen: Volkswagen!

En ikke? Ik wind er geen doekjes om, ik neem die van Bea gewoon over!
Al zou ik er meer laten dan het gemiddelde, ik ben en blijf een nette jongen, van nette ouders en met nette familieleden. Vele Italiaanse vrienden weten niet beter dan dat het tot de beleefdheden van Nederlanders behoort om af en toe eens stevig wat gas te geven, zoals het beleefd is in China om een boer te laten.

Ik heb mijn moeder al gememoreerd, daarom eindig ik nu de woorden die mijn vader altijd bezigde: “beter in een wijde wereld dan in een nauwe buik!”

Volg ons ook op www.iltramonto.eu voor Italiaanse ervaringen, recepten en cultuur. Voor een ontspannende vakantie, kijk op www.villagreta.eu.

3 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *