Witte wereld in zwart 2020

Ik dacht even dat ik de camera op zwart/wit had gezet, ik zag geen kleuren. Wat was dat wit zeg bij opstaan de achtentwintigste december van dit zwarte jaar 2020.

Maagdelijk wit, onbesmet, zo zag onze tuin eruit. In de tijd dat de nachten lang zijn, de wereld zwart ziet van negativiteit, ellende en verderf, was het een verademing om de ogen te mogen openen met dit frisse uitzicht. Reden om snel op te staan en de dag te gaan genieten.

Ik moest de lens goed beschermen onder mijn bodywarmer want de vlokken waren gigantisch groot en nat. Nog even en de sneeuw zou overgaan in regen. Dus snel ook naar de achterkant van de stal gelopen om een kiekje te schieten van het achterland, waar je normaal uitzicht hebt op de hoge bergen (Dolomieten en Alpen), met als hoogste top de Piancavallo.

Terug van dit rondje om het huis – Villa Valetudine – was het sneeuwen al gestopt en even later was de sprookjesachtige wereld verworden tot wat het thans nog steeds is: een door het Corona-virus vervuilde werkelijkheid. Jammer!

P.S.: de foto’s heb ik bewerkt in sepia opmaak, waardoor kleine restkleuren helemaal zijn weggevallen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *