Sint Agnes te Portogruaro
Zo, we hebben een paar dagen hard doorgewerkt aan van alles en nog wat. En tevens een nieuw hoofdstuk geschreven voor ons boek ‘l’amore’ dat we dit jaar uitbrengen. Deze keer een hoofdstuk over geloof en de kerk.
Krengen om te fotograferen
Ik begrijp nu waarom die mooie krengen klaprozen heten! Met de wind vanaf zee klapten de blaadjes steeds om. Niet makkelijk om te fotograferen. Ha, ha!
En toen werd een buurvrouw neergestoken
Sjaak en ik hebben voor onze buurt in Eindhoven jaren geleden een buurtstichting opgericht die de leefbaarheid, veiligheid en sociale cohesie bevordert. Vanuit de gemeente is er namelijk geen aandacht voor onze buurt omdat het een rustige (bijna ingeslapen) woonbuurt is waar bijna nooit iets aan de hand is.
Heerlijk, we mogen weer eens stemmen
Wat een zalig gevoel dat we in Nederland mogen stemmen. Zes april 2016, een raadgevend referendum over het verdrag met Oekraïne. Neen, het is geen voorbereiding tot toetreding tot de Eu zegt ons kabinet. Doe het volk niet te kort ook al is hun president tegen de lamp gelopen in het nieuwe zoveelste wereldwijde PANAMA schandaal, zegt de een.
Dierbare herinnering aan Moeke
Zes april, de verjaardag vav mijn moeder (Greetje Thijssen) is een vast moment om deze lieve vrouw liefdevol te herdenken. Inmiddels al weer 17 jaar dood, gestorven op haar 71ste!
Kunst of meesterwerk?
Sjaak vraagt mij al maandenlang of we er een nieuw kunstobject bij hebben. Het is een apart ding qua styling, of het passend is in ons interieur? We zijn er nog niet helemaal uit. Ooit neergepoot om te starten met stofzuigen, echter ook ons leven kan gekenmerkt worden zoals bij vele anderen door de slogan: ‘druk, druk, druk’! Of is het vier keer, ik weet het niet meer, ik ben de tel kwijt?
SAM, om trots op te zijn
Mag ik trots zijn? Als ik zojuist te horen krijg dat via SAM weer iemand aan de ‘bak’ is gekomen en een ZZP-er een mooie opdracht heeft weten te krijgen? Ik vind van wel. De Stichting SAM heeft als doel ‘samenwerken aan een vitale arbeidsmarkt’ en doet dat samen met 42 werkgevers.
Teken gewoon je eigen zon
Soms heb je maar 5 minuten zon en blauwe hemel nodig om een fleurige foto te schieten. Maar als het weer ons in de steek laat, zetten we gewoon een zonnig avondeten op tafel. Ter vervanging!
Eine maeter beer en 40 cm greun voor
Vroeger spraken mijn zwagers wel eens van ‘eine maeter beer’ (1 meter bier), een type drank waar ik ‘niets’ mee heb. Ik ben vanaf mijn 15de wijndrinker! Vandaag heb ik de ervaring om 40 cm groenvoer te eten. ‘Ich veulde mich biejnao eine knien’, zou ik op z’n Limburgs gezegd kunnen hebben (‘ik voelde me bijna een konijn’).
Gun jezelf dit kadootje om te bloeien
Het weekend zit er weer op, tijd om serieus te zijn althans net te doen alsof. Nederland glijdt vanochtend in file naar het werk. Wordt het een blue monday? Dat ligt eraan, wat wil je zelf?
Ook deze storm gaat weer liggen
We komen net terug van de begrafenis van de moeder van de buurvrouw van Villa Greta. Sjaak heeft een stukje over haar dood geschreven:
La primavera, de lente
Maandenlang kan ik me verheugen op de lente. Er hangt een andere geur in de lucht. Merels, de fitis, vinken en overige gevleugelde vrienden laten ’s morgens van zich horen terwijl het nog donker is. De natuur komt tot herleven met frisse kleuren, soms – bij het krieken van de dag – eerst nog verzilverd met wat douw. Voorzichtig aan gaan we richting bloei en uitbundigheid. Met als apotheose een enorm kleurenpallet. Een rijke schakering van soorten groen aan de
Een Limburger in Italië: “hoe krijg ik die Italianen bekeerd?”
Ik ben 25 jaar geleden gestart om een westerling uit Vinkeveen te bekeren tot een mens met wat meer plezier in het leven. Minder stress en meer glimlachen. Om hem te leren te genieten van rijkere spijzen en veelsoortige druivensappen.
Wacht niet tot het te laat is
Het was een ware sport om mijn snoeptrommeltje zo vol mogelijk te krijgen zodat ik na de ‘vasten’ heerlijk kon genieten van een rijke verzameling snoepjes. Mijn zusjes, nichtjes, neefjes, vriendjes op school en in de buurt; iedereen had er een dagtaak aan.
Höt mit grezele
Nederland, wat een prachtig land en wat een heerlijk weer, zo nu en dan wat winderig en soms een beetje regen. Ik zei: “een beetje!” 🙂 Potverdorie, wat gaat het vandaag te keer! Pijpenstelen! Zoals wij in het Roermonds zeggen: “kaat, naat en sjoeverechtig, ech honjsvottewaer!” Echt weer om er niet uit te hoeven.
herdenken & vooruitzien, en dat in 1976
Het Bisschoppelijk College Roermond bestond in 1976 precies 125 jaar. In dat kader werd een gedenkboek uitgegeven: ‘herdenken & vooruitzien’. Dit boek staat bij ons in de kast. Wie het gedenkboek graag wil hebben mag mij berichten. Je kunt het dan hebben.
Carmen Polifka & Giampiero Neri
[Show thumbnails] Carmen Polifka is de moeder van Fabrizio De Paoli, een vriend van ons. Carmen is getrouwd met Giampiero Neri, de huisarts in Lignano. Een erg leuke vent uit Rome die ongelooflijk heerlijk brood kan bakken. Fabrizio woont samen met een erg leuke vriendin die oorspronkelijk uit Zwitserland komt, Diana Bitonti.
Ken je kerncompetenties
Als je werk je hobby is Weer een jaar voorbijgevlogen, zoals vele voorbije jaren. 2015 zit er ook weer op! Voor mijn gevoel is het jaar pas net begonnen en wederom mag ik stellen dat ik tijd tekort ben gekomen om alles te doen, of nieuwe dingen uit te proberen, bijvoorbeeld een nieuwe groep geïnteresseerden bij SAM te betrekken zoals stagiaires / studenten van P&O opleidingen. “Kwestie van plannen”, hoor ik je denken! Zit wat in, echter ik vind het
Koperen bruiloft
[Show thumbnails] Vandaag (13 december 2015) precies 12,5 jaar geleden zijn wij getrouwd, en wel in trouwzaal van de gemeente Best. Door onze vriendin Josje, die in deze gemeente buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand was.
‘Hasta la vista’ of ‘Viva la vida?’ Kies zelf maar!
Het komt geregeld voor dat mensen zich niet kunnen verlossen van een of ander vervelende last dat op hun schouders rust, ze krijgen het juk niet van zich afgezet. Ze missen de wil om te veranderen, ze houden alles tegen om het pad naar eigen geluk en welzijn maar niet te volgen. Ze blijven liever in een hevige bui van zelfmedelijden zitten dan gelukkig te worden. Jammer, maar val er anderen niet mee lastig.
Een verhaaltje over Libelle
Ik stond vanochtend vroeg onder de douche in onze achtertuin en ik zag een gele libelle vliegen. “Oh, die zal dadelijk als je klaar bent met douchen toch wel weg zijn”, zei Sjaak tegen mij. Dat dacht ik ook, dus ik deed alles op z’n gemakjes.
‘Boze’ machten achter de Social Media?
Waar een wil is, is een weg (plan je loopbaan) …. Toen ik nog niet eens was afgestudeerd en ik wel met vrienden de uitdaging was aangegaan om binnen afzienbare tijd een baan te vinden, heb ik mij ter voorbereiding georiënteerd op de aanpak om de uitdaging om te zetten in een feit, te weten een baan!
Wie schrijft, blijft
Als kind al schreef ik graag verhalen. Gedurende heel wat jaren als tiener en twintiger hield ik dagboeken bij. Na een stilteperiode van 10 jaar ben ik in mijn veertigste gestart met mijn memoires en nu – in mijn vijftiger jaren – start ik mijn hobby weer op om te schrijven.
Wat kunnen we voor elkaar betekenen? NETWERKTIP
“Wat kunnen wij voor elkaar betekenen?” Ik kan het niet laten om toch nog eens een paar woorden ‘vuil’ te maken aan ‘netwerken’. Het woord wordt zó snel en ‘makkelijk’ in de mond genomen en dagelijks schermen mensen met de techniek ‘netwerken’, als ware ze er specialisten in. Is dat wel zo? “That’s the question!”
De prijs van arbeid
Een van onze Italiaanse vrienden, Mauro Tonino, is schrijver. Deze keer heeft hij met 3 anderen, een professor in de rechten, een journalist en een arbeidssocioloog, een boek geschreven over ‘de prijs van arbeid’.