Ik ruil mijn trauma in voor een Bloody Mary

1988_USA reis_057

1988, mijn glas Bloody Mary is net niet te zien

Vroeger zag ik in de Amerikaanse films en TV series regelmatig iemand een Bloody Mary drinken. Nu ga ik het niet over Mary, de geloofsgestoorde katholieke dochter van Hendrik de achtste, hebben waarnaar dit drankje is vernoemd. Wel over mijn eigen smaakbeleving.

Mijn eerste keer vond plaats in New Orleans (1988), nota bene in het toen nieuwe fantastische en gigantische Sheraton Hotel. Die kans kreeg ik als begeleider van mijn zus tijdens een congres voor cardio-anesthesiologie. Het drankje kostte een kapitaal, maar ik wilde het zó graag eens geproefd hebben.

Nou dan, een flink glas met een rietje en een betamelijke stengel bleekselderie erin. Prachtig en geweldig uitnodigend eruitziend. Nu dan: proeven! Gatver, het was vreselijk! Walgelijk! “Hier is iets goed fout gegaan”, zei ik bijzonder teleurgesteld. Drankje terug met een klacht en een nieuw glas werd mij voorgezet. “Zo, eindelijk”, dacht ik bij mezelf. En ook dit glas was meer dan afschuwelijk. Ik heb het voor de helft opgedronken maar hoefde het uiteindelijk van mijn grote zus niet op te drinken. Ik voelde me zo ongelooflijk stom en tevens bijzonder teleurgesteld.

Bloody
Zo gaaf als dat drankje er voor mij altijd uitzag, ik had mij er niet in verdiept wat het was. Let wel, ik spreek over 1988. Geen internet, geen Wikipedia! Tegenwoordig zou ik voorbereid zijn op de aparte smaak, want dat is het toch wel. Wikipedia zegt: drie delen wodka, zes delen tomatensap en (eventueel) een deel limoensap. Oh ja, met worcestersaus, tabasco en nog wat peper toegevoegd.

Teleurgesteld
Hoe kan iets wat er zó lekker en aantrekkelijk uitzag, werkelijk zo afschuwelijk smaken? Op dat moment heb ik het licht gezien en heb vastgesteld dat er geen American Dream voor mij lag weggelegd. Mooi land, en daar blijft het bij.

Een tweede ervaring?
bloody mary_9341Die vond deze week plaats! In het restaurant van Golfclub Lignano. We moesten er een bestelling afhalen voor diezelfde grote zus als in 1988, ha ha! Officieel heet het dat wij er komen voor het uitzicht dat je er hebt over de prachtige achttien ‘gaten’. Het uitzicht vanaf het restaurant bedoel ik dan. Logisch dat wij er dan tevens een wijntje proeven. Deze keer niets gecompliceerds uit andere delen van Bella Italia maar de verrukkelijke witte huiswijn uit de nabijgelegen Collio, een Friulano. Omdat onze buurman de sommelier in dit restaurant is en de eigenaresse ook uit ons dorp komt, krijgen wij er altijd wel iets te proeven. Deze keer?

Juist ja, een mini Bloody Mary. “Molto picante”, zo waarschuwde Carlo Silvestrini ons. Het leuk gevormde glaasje behelsde een rietje, hoe kan het ook anders. Echter ook een stokje om te roeren en jawel, met een flinke garnaal eraan! De Bloody Mary was verrukkelijk van smaak en aangenaam pikant. Perfect in combinatie met de garnaal. Een groot compliment voor de kok.

carlo_golf_8954

Carlo Silvestrini, sommelier Golfclub Lignano

Eindelijk, na achtentwintig jaar heb ik mijn Bloody Mary moment mogen genieten! Ik ben verlost van mijn trauma!

il tramonto_tipil Tramonto Tip: Overigens kunnen wij je dit restaurant van harte aanbevelen. Redelijke prijzen en geraffineerde on-italiaans samengestelde gerechten met geweldige smaken, dus met de prijs-kwaliteit-verhouding zit het helemaal snor.

Volg ons ook op www.iltramonto.eu voor Italiaanse ervaringen, recepten en cultuur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *