Mannen willen ook eens rustig kunnen praten, zonder vrouwen!

il tramonto_foto ad smets_1404 - kopie

il Tagliamento (2015)

Voor ons is de echte zomer begonnen, die start met het jaarlijkse feest van de mannen. Het feest dat traditioneel op een ‘geheime’ plek aan de rivier de Tagliamento wordt gehouden. Een unieke plek in Europa met een meer dan fantastisch uitzicht op de immens brede gletsjerrivier omringd door de Italiaanse Alpen en wat uitlopers van de Dolomieten.

Mannen van het authentieke dorpje Camino Al Tagliamento komen iedere eerste vrijdag van de maand bijeen om eens lekker rustig bij te praten. Ook mannen hebben hier behoefte aan. Om toerbeurt regelen ze een plek. In een oude, niet gebruikte stal of in een leegstaand en bijna vervallen huisje van een oudtante die al twintig jaar dood is. Of in de cantina van een wijnboer. Deze en gene nodigt andere mannen uit, van aanliggende dorpen maar ook van grote steden als Milano, Novara, Triëste, Udine. En iedereen neemt wel iets mee om de innerlijke mens te versterken. Een natje en een droogje. Ik weet nog steeds niet wat er meer is, drank of etenswaar?

Eigen met de dorpsbewoners
Het jaarlijkse feest is inmiddels een wereldwijd begrip geworden en op deze eerste vrijdag van juli tref je unieke mannen aan. Schilders, schrijvers, politici, TV bekendheden, burgemeesters en notarissen. En dan natuurlijk altijd wel wat buitenlandse gasten. Oh ja, daar horen wij niet meer toe. Wij worden gezien als een onderdeel van hen, de harde en vaste kern. De gewone man uit het oeroude dorp, van metselaar tot slager. Van boer tot huisarts en wij dan!

Frutti di mare!

vis en rijst_il tramont_9114Wij hadden zelf een verantwoorde (koude) rijstsalade met frutti di mare gemaakt. We waren er net na de lunch mee gestart terwijl het nog niet te warm was. Okay, het was buiten 32 graden. Om buiten te koken best warm, het voordeel is dat het binnen tenminste nog koel (28) blijft. Bovendien bleef het huis binnen verschoond van een vislucht, iets wat bij deze warmte een positieve en niet onbelangrijke bijkomstigheid is.

Het was voor ons de eerste keer dat we met grote pannen buiten konden koken. We hadden er echt zin in, verrijkt met een goed humeur konden we vrolijk kokkerellen, weliswaar met een nat voorhoofd en verschillende zweetstraaltjes op niet nader te noemen plaatsen. Vooral spaarzaam gekleed zijn is het devies, deze keer alleen een schort!

Toen we ons realiseerden dat we dit gerecht spontaan hadden uitgekozen terwijl we ‘woonachtig’ zijn aan de mooie Golf van Venezia, begon ik spontaan te zingen: ‘frutti di mare, frutti di mare, kommt und kauft, frischeste Ware!’ Warme herinneringen aan de operette ‘Eine Nacht in Venedig’ waar mijn zus Els aan heeft meegedaan, jaren geleden met het Operettekoor Orpheus te Roermond. En nadien, toen ik Sjaak net had leren kennen, voerde zijn ROM koor (Regionaal Operette- en Musicalkoor) uit Vinkeveen en Mijdrecht ook deze operette op. Ik heb Sjaak geholpen om de partituur te leren, ik op de accordeon en hij zingen. Oh, wat een heerlijke herinneringen.

En nu samen samen zingend aan de kookpot: “frutti di mare!”

De avond valt
Uiteindelijk is het avond geworden en tijd om naar het binnenland te gaan in de richting van de hoogste berg in deze omgeving, de Piancavallo. Via wijnboer Ferrin, om daar de laatste voorbereidingen af te stemmen, en dan door naar de ‘geheime’ plek aan de Tagliamento.

Maar goed dat we een verhuis- en terreinwagen hebben, onze vertrouwde Skoda, die ons door weiland en akkerland, over woeste kiezelpaden met vooral veel gaten, en door dichte bosschages met voor nieuwe auto’s geen gezonde doorgangen, uiteindelijk naar de bedding van deze prachtige en ook gevaarlijke rivier brengt.

Dit is ons uitzicht voor deze avond:

mannenfeest_9137

De Tagliamento stroomt ook achter ons huis alleen is hij daar gekanaliseerd ergo minder breed.

Het uitzicht vinden wij adembenemend, het is onze rivier, de Tagliamento!

We hebben veel geproefd en volop genoten. De tijd vliegt op zo’n avond en verstandig als we zijn nokken we af voordat de sterke dranken uit de koeltassen tevoorschijn gehaald worden. Na de verrukkelijke wijnen van Ferrin en nog wat slokjes van vele andere wijnhuizen is het goed geweest. Tot volgend jaar, mannen!

Bij diverse foto’s staat een toelichting. Veel lees- en kijkplezier. Ciao a tutti!

One comment

  • Anny Stappervan Dillen.

    Ein gewèldig verhaol. Ich höb genaote en weer leep mich ùt water haòs oet miene mondj. Mèr, dees waek kùmp mien Italiaanse vriendin nao mich toe.
    Dao bön ich bliej om, want hiej allein “vekansie viére” velt taege.
    Boete dèt ùt waer oos hiej auch in de sjteek leet.
    Geniet dr mer van en sjrief mèr oppe tied ein sjoon verhaol, dan kin ich mich dao “aan werme”. Bedank en eine knoevel van Anny.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *